partnerzy

facebook_page_plugin
  • baner2.png
  • baner3.png
  • baner5.png
  • baner4.png
  • baner1.png

Zapraszamy na TRInO „Krajenka - szlakiem księżnej Anny” do województwa wielkopolskiego, do powiatu złotowskiego, do miasta Krajenka. Krajenka to miejscowość położona nad rzeką Głomią, w odległości 126 km na północ od Poznania. Pierwsza wzmianka źródłowa o Krajence pochodzi z 1286 roku. Należała wówczas do rycerskiego rodu Danaborskich, herbu Toporzyk, którzy w miejscu dawnego gródka wznieśli murowany zamek warowny. Prawa miejskie otrzymała w czerwcu 1420 roku z rąk króla Władysława Jagiełły. Zgodnie z obowiązującym obyczajem przyznano jej herb rodu Danaborskich. Obowiązuje on do dziś, a przedstawia topór z ostrzem koloru srebrnego ze złotą rękojeścią zwróconym w prawo, na czerwonym tle. W późniejszym okresie tzw. klucz krajeński przechodził na własność: Kościeleckich, Grudzińskich, Działyńskich. W 1746 roku Krajenka przeszła na własność księcia Aleksandra Sułkowskiego. W historii miasta szczególną kartę zapisała jego żona – Anna Sułkowska. A więcej dowiecie się o bohaterce z tablic informacyjnych na szlaku.

 

Po kilkumiesięcznej przerwie związanej z atakami hackerskimi, wracamy ze wszystkimi funkcjonalnościami, jakie były przed wrześniem 2025 roku. Można zatem zgłaszać już przejścia tras. Wyświetlają się również listy uczestników tras, z zawartością sprzed awarii. Zaktualizowaliśmy także listę zdobywców odznaki TRInO.

 

 

 

 

 

Kto kojarzy tę czeską nazwę z miejscowością w Górach Orlickich, prawie na pewno zna tamtejszy kościół o szklanym dachu, a przynajmniej słyszał o nim. Bo neratowski kościół jest wyjątkowy i również wyjątkowa jest jego historia, zwłaszcza ta z ostatnich 81 lat. Ale nie samym kościołem Neratov stoi i będąc tam warto obejrzeć całą wioskę. Wiele tam bowiem dobrze zachowanych drobnych przydrożnych zabytków sakralnych (niektóre 'wędrujące') i pięknych chałup zrębowych. A te ostatnie powstają i nowe (nie zawsze prawdziwe). Jest to od dawna wzięte letnisko i właściciele dacz oraz sezonowi letnicy (chalupáři a rekreanti) stanowią większość mieszkańców. Neratov jest przystanią nie tylko dla urlopowiczów odwiedzających tam własne dacze. Jest również domem dla sporej grupy osób z niepełnosprawnością intelektualną lub sprzężoną, którzy w Neratowie mieszkają przez cały rok, pracują tam, wypoczywają i realizują się – choćby ogrodniczo lub artystycznie – z korzyścią dla siebie i gości. Dzięki temu, że jest to teren Parku Krajobrazowego Góry Orlickie (CHKO Orlické hory), w którym obowiązują i są przestrzegane zasady ochrony krajobrazu i zabudowy (w tym ograniczenia dotyczące grodzenia posesji), krajobraz kulturowy w Neratowie postrzegamy jako harmonijny. A właściwie do niedawna tak było, bo w ostatnich latach Neratov zaczął się zmieniać coraz dynamiczniej i jego ład przestrzenny jest zagrożony... Według legendy pierwszym osadnikiem-zasadźcą wsi był Stepke, który jakieś pięćset lat temu dotarł tu z Ziemi Kłodzkiej. Przekroczywszy rzekę (dziś wiadomo, że to Dzika Orlica) wbił kij w ziemię w miejscu, które wyznaczył na poidła. Kij zapuścił korzenie i wyrósł na majestatyczną lipę. Choć po lipie ma już śladu, zobaczcie co z tego kija wynikło. W znacznym stopniu wyludniony jeszcze niedawno Neratov jest już słynny, wiele się tam dzieje i wielu ludzi ciągnie tam jako pielgrzymi lub inni turyści. Więcej można dowiedzieć się na miejscu, na przykład wędrując z mapą dwiema tamtejszymi trasami TRInO. Trasa w dolnym Neratowie nosi tytuł 'Świętych niepokój' , bo od świętych aż się tam roi, ale miejsce jest tak ruchliwe, że o spokoju raczej trudno mówić. Trasa w górnej części wsi nosi tytuł 'Sielski spokój' , bo tam zamęt jeszcze na co dzień nie dociera. Jeśli chodzi o dojazd, to kolei żelaznej w Neratowie nie ma i nigdy nie było, choć przez jakiś czas była tam nawet ulica Dworcowa (Nádražní). Ale publiczny transport zbiorowy (PTZ) w Czechach działa świetnie (rozkłady jazdy można sprawdzić pod adresem idos.cz) i tam łatwo dojechać autobusem (zimą skibusem, a latem cyklobusem). Pieszo jest blisko choćby z polskiego brzegu Dzikiej Orlicy – z Poniatowa. Zapraszamy w Góry Orlickie!

 

Piła to miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu pilskiego. Położone nad rzeką Gwdą, 11 km powyżej jej ujścia do Noteci. Oddalone około 100 km na północ od Poznania. Zapraszamy tam na 2 nowe trasy TRInO. "Spacerkiem po Pile”, która prowadzi przez Śródmieście -> gęsto zaludnione osiedle, które stanowi centrum miasta i charakteryzuje się dużą liczbą ulic (m.in. 11 Listopada, Domańskiego, Matejki, Staszica, Rynek), placów (Pl. Konstytucji 3 Maja, Pl. Zwycięstwa) i różnorodnością zabudowy, od zabytkowej po nowoczesne mieszkania, z dobrą ofertą handlową, usługową i mieszkaniową, blisko głównych arterii i terenów zielonych. Pilski układ drogowy jest wyraźnie koncentryczny; główne szlaki komunikacyjne przebiegające przez miasto spotykają się w jego śródmieściu, przy Rondzie Jana Pawła II, położonym przy Placu Zwycięstwa, historycznym Nowym Rynku.

Stanisław Staszic został na mocy uchwały Sejmu Rzeczpospolitej Polski patronem 2026 roku. Chcąc pokazać miasto, w którym on urodził się i spędził dzieciństwo powstało TRInO „Piła –tu urodził się Stanisław Staszic”. W Pile znajduje się plac Stanisława Staszica, pomniki upamiętniające jego postać, szkoła i szpital jego imienia. Aby przybliżyć wiedzę kim był warto wstąpić do Muzeum im. Stanisława Staszica – siedzibą muzeum jest dawny dom Stasziców przy ul. Browarnej. W Pile jest jeszcze drugie muzeum tuż obok – Muzeum Okręgowe – jest tu ekspozycja stała obrazująca dzieje Piły i regionu, przedstawia obiekty związane z losami trzech narodów, które zamieszkiwały tereny nadnoteckie: Polaków, Niemców, Żydów; w którym przyszło żyć bohaterowi TRInO.

 

Szanowni Państwo, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Akceptuję pliki cookies