partnerzy

facebook_page_plugin
  • baner4.png
  • baner1.png
  • baner2.png
  • baner5.png
  • baner3.png

Czarnków, miejscowość w zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego oraz gminy Czarnków. Miasto położone jest nad rzeką Noteć, na skraju Puszczy Noteckiej. Najcenniejszym zabytkiem Czarnkowa jest kościół pw. św. Marii Magdaleny usytuowany na rynku. Oprócz wspomnianej świątyni w mieście znajdowała się synagoga, która była w sąsiedztwie obecnego dworca autobusowego, a zniszczona została podczas okupacji niemieckiej na przełomie 1939/1940 r. oraz zbór ewangelicki, który znajdował się przy ul. Staroszkolnej, a który zniszczony został w 2 poł. XX w. Wraz z zakończeniem II wojny światowej zamknięty został niejako rozdział wielokulturowości w tym mieście. Na kościół spogląda Janko z Czarnkowa (herbu Nałęcz), który siedzi przed otwartą księgą kroniki rozłożoną na beczce. W beczce zamontowany jest kran, z którego można pobierać wodę zdatną do picia. Wizerunek pomnika nie jest przypadkowy, nawiązuje również do tradycji iż receptura Piwa Noteckiego pochodzi z Czarnkowa. Zapraszamy na TRInO Czarnków - Do kronikarza Janko na Piwo Noteckie.

 

Golm – to najwyższe wzniesienie na wyspie Uznam. Osiąga około 70 m n.p.m. i jest moreną czołową. To góra z historią. Z powodu swojej wysokości i bliskości Swinemünde (dzisiejszego Świnoujścia), jako atrakcja turystyczna od dawna była celem wycieczek. Na szczycie odkryto relikty grodziska z okresu brązu, jednego z ciągu umocnień wzdłuż Odry. Na skraju klifu w 1821 r. urządzono miejsce do podziwiania widoków: najpierw postawiono kolumnę, później pawilon widokowy, jeszcze później uruchomiono restaurację, w końcu wzniesiono tam wieżę widokową. Pierwszą utwardzoną drogę ze Swinemünde zbudowano właśnie w stronę Golmu. Nawet niektóre pociągi jeżdżące główną linią Swinemünde – Karnin – Ducherow – Berlin specjalnie dla wycieczkowiczów (w tym mieszkańców i coraz liczniejszych kuracjuszy) zatrzymywały się u stóp góry dwa razy dziennie: rano i po południu. Turystyczna „kariera” Golmu zaczęła gasnąć w latach 30 XX w., po przejęciu władzy w Niemczech przez nazistów i rozpoczęciu budowy lotniska bojowego Garz. Golm jest obecnie znany głównie z powodu II wojny światowej, pod koniec której górę tę zamieniono na wielki cmentarz. Od roku 1944 Golm był miejscem pochówku poległych marynarzy oraz żołnierzy wojsk lądowych i lotników, a po nalocie bombowym na Swinemünde 12 marca 1945 r. spoczęły tam również tysiące cywilów: mieszkańców i uchodźców wojennych, którzy w mieście i w Parku Zdrojowym oczekiwali na ewakuację. Dokładna liczba ofiar bombardowania nie jest znana do dziś. Pierwotnie oszacowano ją na 6000-14000, ale późniejsze badania wykazały, że liczba ta była przeszacowana. Aktualne szacunki mówią o ponad 4000 samych ofiar nalotu. Żołnierzy pochowano tam między 3000 a 4000. Wojna nie była końcem historii Golmu. W okresie Niemieckiej Republiki Demokratycznej sposób upamiętnienia ofiar wojny na Golmie był przedmiotem sporu między aparatem państwa a Kościołem ewangelickim. Cmentarz wojenny i miejsce pamięci Golm jest pod opieką Niemieckiej Komisji ds. Grobów Wojennych, która od 2005 r. prowadzi w Kamminke Centrum Spotkań i Edukacji Młodzieży. W izbie pamięci na cmentarzu wojennym można odwiedzić stałą wystawę „Twarze 12 marca 1945”. Izba pamięci z toaletami czynna jest codziennie w godzinach 09:00 – 17:00. Co roku na Golmie odbywają się uroczystości: 12 marca upamiętniające bombardowanie Swinemünde i w listopadzie z okazji Narodowego Dnia Żałoby (Dzień Pamięci Ofiar Wojen i Przemocy – Volkstrauertag). Od 1967 r. część góry wokół cmentarza podlega ochronie rezerwatowej.

 

Zapraszamy na TRInO „Krajenka - szlakiem księżnej Anny” do województwa wielkopolskiego, do powiatu złotowskiego, do miasta Krajenka. Krajenka to miejscowość położona nad rzeką Głomią, w odległości 126 km na północ od Poznania. Pierwsza wzmianka źródłowa o Krajence pochodzi z 1286 roku. Należała wówczas do rycerskiego rodu Danaborskich, herbu Toporzyk, którzy w miejscu dawnego gródka wznieśli murowany zamek warowny. Prawa miejskie otrzymała w czerwcu 1420 roku z rąk króla Władysława Jagiełły. Zgodnie z obowiązującym obyczajem przyznano jej herb rodu Danaborskich. Obowiązuje on do dziś, a przedstawia topór z ostrzem koloru srebrnego ze złotą rękojeścią zwróconym w prawo, na czerwonym tle. W późniejszym okresie tzw. klucz krajeński przechodził na własność: Kościeleckich, Grudzińskich, Działyńskich. W 1746 roku Krajenka przeszła na własność księcia Aleksandra Sułkowskiego. W historii miasta szczególną kartę zapisała jego żona – Anna Sułkowska. A więcej dowiecie się o bohaterce z tablic informacyjnych na szlaku.

 

Po kilkumiesięcznej przerwie związanej z atakami hackerskimi, wracamy ze wszystkimi funkcjonalnościami, jakie były przed wrześniem 2025 roku. Można zatem zgłaszać już przejścia tras. Wyświetlają się również listy uczestników tras, z zawartością sprzed awarii. Zaktualizowaliśmy także listę zdobywców odznaki TRInO.

 

 

 

 

 

Szanowni Państwo, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Akceptuję pliki cookies